Rozdział 3.

Wstałam o 9.00 i sięgnęłam po drinka leżącego na szafce obok łóżka.  Wypiłam całość za jednym razem i podeszłam do szafy. Gdy przechodziłam obok okna dostrzegłam sylwetkę Harry'ego , który  się przebiera. W sensie był nago !. Szybko odwróciłam wzrok i sięgnęłam po jakieś ubrania. Zdecydowałam się na ciemne, dżinsowe, przylegające rurki, fioletowy top, a na to skórzaną krótką kurtkę. Założyłam jeszcze koturny. Włosy rozpuściłam. Lekko sfalowały mi się podczas snu, więc tylko je rozczesałam. Zeszłam na dół.

< Z perspektywy Harry'ego>

- Zayn!- darłem się na cały głos
Chłopak przybiegł i prawie się poślizgnął, ale w porę złapał ręką o framugę drzwi.

- Ambulans czy apteczka?- zapytał szybko, zdenerwowany.

- Nic z tych rzeczy.  

- Stary, wiesz jak ja biegłem tutaj?!

- Widziałem Jules w oknie..

- Ouu- odśpiewał poruszając zabawnie brwiami

- Ona mnie widziała nago!

Opadła mu kopara.

- Skąd wiesz, że tam stała?

- Bo spojrzałem się i firanka się ruszała.

- A może to była Dominika?

- Kto?

- Jej siostra.

- Nie znam.

- Ja miałem przyjemność wczoraj. Dwukrotnie.

- Zayn się zakochał!- odśpiewał Niall ze swojego pokoju

- Zamknij się żarłoku, albo twój pluszowy hot-dog wyląduje w śmietniku!

Teraz Niall się już nie odzywał.

- Zaprośmy je do siebie- zaproponował mulat

- NIE!!- ryknąłem 

- Jadłeś dzisiaj cukier?- posłał mi dziwne spojrzenie

- Już i tak się dzisiaj przed nią skompromitowałem

- Zależy ci na niej?- uśmiechnął się zadziornie

- Tak, ale po przyjacielsku.

- Mhm..

- Mówię prawdę.

- Dobra, doba- Zayn poszedł na dół, a ja razem z nim.

< Z perspektywy Julietty>

 - Jules!- krzyknęła Nikka

- Stoję za tobą- poklepałam ją po ramieniu.

- O, sorki myślałam, że jesteś jeszcze na górze.

- Jak widać nie.- westchnęłam i zaczęłam dziko mrugać oczami

- Jadłaś dziś cukier?- zapytała

Posłałam jej dziwne spojrzenie.

- Nie, po prostu wstrząsający widok dopadł mnie z samego rana.

- W sensie?- przysiadła się do stolika w kuchni i usiadła naprzeciwko mnie.

- Widziałam Harry'ego

- Łał..ekscytujące- powiedziała z udawanym szokiem popijając łyk wody.

- Nago- wykrztusiłam cicho.

Blondynka wypluła picie na podłogę.

Zmarszczyłam brwi.

- Biegnij po mopa.

- Ej, ty spowodowałaś u mnie taki stan.- wykrzywiła się - Ale co ty go podglądałaś?!

- Nie no, czy ciebie już do reszty zgięło? Przechodziłam obok okna, a on się przebierał..

- To okropne..

- No wiem.

Popatrzyła mi głęboko w oczy i  ścisnęła moją rękę.

- Miał klatę jak mały chłopczyk, prawda?

Puściłam rękę z jej ręki.

- Serio, ty się tylko tym przejmujesz? ..I nie.

Siostra wyszczerzyła się.

- Niezły widok, hm?

Podeszłam do szafki w kuchni.

- Czego ty szukasz?

- Twoich tabletek. Masz- odwróciłam się do niej i podniosłam głos - Jakieś zaburzenia psychiczne!

- O mój boże, tylko pytam.

- Myślisz, że to mi chodziło po głowie?

Nie odzywała się.

- O mój boże, ty serio myślisz że mi to chodziło po głowie!!

- Ja tak nie myślę, powiedzmy że przypuszczam.

- Zayn- powiedziałam z satysfakcjonującym uśmiechem

Dziewczyna zastygła.

- Nie wymawiaj tego imienia- jęknęła

- Coś jak Volde..

Nie zdążyłam dokończyć, bo zakryła mi dłonią usta.

- Tego też lepiej nie mów.

Wywróciłam oczami i zabrałam jej dłoń z moich ust.

Zadzwoniła moja komórka.

- Halo?

- Hej, mam pytanie- usłyszałam głos Zayna 

- Wal

- Byśmy mogli dzisiaj całą paczką wyskoczyć gdzieś..

- Może do Starbucks Coffee ?

- O, świetny pomysł. To przyjdźcie zaraz do nas i pójdziemy wszyscy razem

- No ok. Pa

- Pa.

Rozłączyłam się i położyłam telefon na blacie.

- Idziemy dzisiaj z nimi do..

- Starbucks- dokończyła za mnie z uśmiechem - Całą paczką?

- Mhm.

- To co, musimy się jakoś ubrać. Ładnie

- No ba. :D

Poszłyśmy do swoich pokoi i zaczęłyśmy się przebierać. Było lato i świeciło straszne słońce, więc trzeba było się lekko ubrać. I znowu przebieranie się..

Ja przebrałam się w to:

Nikka natomiast ubrała się w to:

.- Chodźmy już do nich- zaproponowała Nikka

- No musimy przecież.  A co ci się tak do nich śpieszy?

- A czy ja coś takiego mówię?

- Usta mówią, ale w oczach kryje się prawda :D

Westchnęła głośno, ale razem się zaśmiałyśmy, i poszłyśmy do chłopaków.

Doszłyśmy po paru sekundach, wystarczyło po prostu wyjść z domu i przejść obok. Chłopcy już byli na zewnątrz, bujali się na huśtawce.

Weszłyśmy delikatnie tylną furtką i poszłyśmy za huśtawkę. Złapałyśmy ją i zwaliłyśmy chłopaków na trawę.

- Auu- zawyli, na co my zaczęłyśmy cicho się śmiać.

- Wojna z nami? Gratuluję odwagi..- powiedział Lou otrzepując trawę ze spodni i koszulki. 

- Jak wy dałyście radę zwalić z huśtawki takich pięciu tłuściochów? - zapytał Zayn z uśmiechem na twarzy.

- Gdzie ty widzisz tłuszcz?- zapytałam go i ze śmiechem wytknęłam mu palcem w pępek. 

- Osz ty! - zaśmiał się i zaczął mnie gonić.

- No..to ja jestem Dominika- wyciągnęła do nich rękę blondynka

4 chłopaków zrobiło onieśmielone miny, ale wyciągnęli do niej ręce.

- Louis

- Liam

-Harry

-Niall

Blondynka zarumieniła się po dotknięciu ich dłoni.

Gdy w końcu z Zaynem dobiegliśmy do reszty udaliśmy się paczką do Starbucks.

***

- Poprosimy 7 razy Frappuccino - powiedział Harry przy kasie

My w tym czasie zajęliśmy miejsca przy stoliku.

- Niewiarygodnie, jak tu mają dużo miejsca..

Chłopcy dziwnie spojrzeli na Nikkę. 

- Nigdy nie byłaś w Starbucks?- zapytał niepewnie i ostrożnie Liam, by jej nie urazić, ani nie zawstydzić.

- Nie.- odpowiedziała cicho

- No to teraz jesteś - mrugnął do niej Niall

Blondynka szeroko się uśmiechnęła, i widać było, że już czuje się pewnie w ich towarzystwie.

Wrócił Harry i zajął miejsce obok chłopaków.

Wszyscy wzięli swoje Frappuccino i zaczęliśmy pić.

- Hm.. To powiedzcie coś o sobie- zaproponował Louis

- Tak, to będzie okazja, żebyśmy was lepiej poznali - dodał Zayn

- Ja miałem okazję co nieco poznać Jules.- uśmiechnął się do mnie Harry, na co ja zawiesiłam wzrok w mojej kawie. Jak go widziałam to wyobrażałam sobie scenę z rana. Chodziło mi to po głowie, on wyłapał moje spojrzenie i zarumienione policzki i zrobił się cały różowy.

Wszyscy dziwnie się na nas patrzyli, a Zayn i Nikka zaczęli się cicho śmiać.

- No to ja jestem Dominika...- gadała o sobie

Chłopcy słuchali jej z zainteresowaniem, a ja albo sączyłam kolejne łyki kawy, albo zatopiłam wzrok w tej kawie.

- Ja ..- Harry spojrzał na zegarek - Spieszę się - wyjąkał szybko , pożegnał się z nami i szybkim krokiem opuścił Starbucks Coffee.

Spojrzeli na siebie dziwnie, a ja postanowiłam go dogonić.

- Harry!- krzyknęłam wybiegając za nim. Gdy usłyszał mój głos, zatrzymał się, odwrócił gwałtownie i szybkim krokiem podszedł do mnie. Zamknęłam na sekundę oczy, mocno ściskając powieki, bo nadal miałam ten obraz przed oczami.

- Dlatego nie chciałem tam z wami siedzieć- powiedział patrząc na mnie, a ja dostrzegłam jak podmuch wiatru rozwiewa jego włosy. 

- Ja też próbowałam o tym nie myśleć. Ale wiesz, trudno wymazać z pamięci taką scenę. - spojrzał na mnie z wyrzutem, a ja ciągnęłam dalej - Gdy tylko na ciebie patrzę to to widzę. To mi się przypomina

Odwrócił głowę na bok na jakieś 3 sekundy i z powrotem na prostą.

- Nie wiedziałem, że tak wcześnie wstaniesz.

- Nie opieraj się na tym co wiedziałeś,a co nie.- szepnęłam mimowolnie. 

- Czekaj, mam rozumieć, że obwiniasz o to wszystko mnie?

- Nie..po prostu mogłeś uważać.

- Idę do domu, narka - powiedział, próbując się odwrócić , ale złapałam go za ramię.

- Gdzie ci się tak śpieszy? Spędź chociaż czas z przyjaciółmi.

- Mieszkam z nimi, a z tobą i Dominiką mogę zawszę się spotkać.- powiedział i wziął moją rękę z jego ramienia - A teraz wybacz, idę do domu- wyminął mnie i zostawił samą. Byłam jak słup.

Chłopcy i Dominika wszystkiemu przyglądali się zza szyby w lokalu, ale nawet nie odwracałam się w tamtą stronę.

Szybkim ruchem wyjęłam z torebki Mp3 i włączyłam piosenkę Little Mix- Cannoball. Założyłam ją z powrotem na ramię i poszłam prosto przed siebie. 

Wcale nie chciałam kłócić się z Harry'm. I nie chciałam, żeby była między nami taka napięta atmosfera. Przez moje przypadkowe słowa, obwinia siebie za wszystko.

Szłam , nagle przede mną pojawił się Louis, więc stanęłam jak wryta i wyjęłam słuchawki z uszu.

- Czemu nie weszłaś do nas?- zapytał 

- Muszę ci tłumaczyć na ulicy?- zapytałam cicho

- Chodź ze mną- powiedział i złapał mnie za rękę.

Pociągnął mnie do ławki niedaleko. Ścisnął moje dłonie w jego dłoniach i popatrzył mi głęboko w oczy.

- Proszę, powiedz co się stało.

- Tak jakby pokłóciłam się z Harry'm.

- Tak jakby?- powtórzył zdumiony

- Taa..

- Pokaż Mp3- zażądał 

- Po co ci moje..- mówiłam, ale przerwał

- Pokaż - wziął je ode mnie i zobaczył piosenkę, którą słuchałam. Ale była na pauzie.

- Little Mix-Cannoball? - przeczytał i podniósł wzrok na mnie - Ty wiesz, że to dołująca piosenka?

- Ty to tak widzisz..

- W twojej perspektywie też tak wygląda.

Chciałam coś powiedzieć, ale zaraz zamknęłam usta.

- Powiedz co ci leży na sercu..- poradził i ścisnął moje dłonie mocniej

- Lou, do cholery! Ja cię i innych chłopaków znam dwa dni, a gadam z wami jak..

- Przyjaciółka..- dokończył niepewnie, ale z uśmiechem na ustach

- Właśnie! A ja wcale nią nie jestem! Przyjaciółek nie poznaje się ot tak po dwóch dniach..

- Posłuchaj, od pierwszego wejrzenia, cała nasza piątka wiedziała, że jesteś wyjątkowa..

Z mojego oka popłynęła pojedyncza łza.

- Tak uważasz?

- Każdy z nas tak uważa- uśmiechnął się do mnie ciepło

Położyłam dłonie na jego karku i przytuliłam się do niego.

- I pamiętaj. Kocham Cię. Jesteś moją najlepszą przyjaciółką, a nawet jak ty tak nie uważasz to ja i tak wiem, że już nią jesteś i będziesz.- szepnął

Wtuliłam się w niego mocniej.

- Już ci lepiej?- zapytał, gdy oderwaliśmy się od siebie

- Tak, dzięki - uśmiechnęłam się

- To co, chcesz iść teraz do Starbucks?

- Tak, możemy iść.

< Z perspektywy Dominiki>

- Coś ten Louis za długo z nią gada- ciągnął Liam zerkając raz co raz w szybę. Niall i Zayn akurat byli w łazience.

- A co, czujesz się ze mną sam na sam niekomfortowo?- zapytałam zadziornie przegryzając dolną wargę.

- Niee- skłamał

- Liam...- ciągnęłam temat

- Tak!

Uśmiechnęłam się zwycięsko.

- Ponieważ..?

- Jesteś blondynką.

Wzięłam łyka kawy

- Dzięki..

- Nie o to chodzi- powiedział szybko, na co ja się uśmiechnęłam

- Och, nieważne- walnął się w czoło

Zaśmiałam się. W tej chwili przyszli Zayn i Niall

- Ok, wypróżniliśmy się- powiedział Zayn podciągając bardziej spodnie

- Tak, no dobra..prawie- powiedział Niall i znowu pędem pognał do łazienki

- Człowieku, ogarnij się z tym sraniem!- krzyknął do niego Zayn 

Wszyscy klienci się na nas spojrzeli.

- Może nie tak głośno- skarcił go Liam, widząc, że jestem zarumieniona ze wstydu.

Zayn popatrzył na mnie.

- Sorki, nie chciałem narobić nam obciachu..nie moja wina, że ten koleś ma pęcherz jak orzeszek- szepnął

Zaśmiałam się. 

< Z perspektywy Jules>

Weszliśmy z Lou do Starbucks i zobaczyliśmy jak Nialler wychodzi z łazienki i się zbierają.

Wyszliśmy z powrotem na zewnątrz.

- Ej, Tomlinson gdzie ty łaziłeś?- zapytał Liam, na co Nikka zaśmiała się. Nie wiem czemu.

- A chodziliśmy sobie z Jules tu i tam..

- Właśnie- przytaknęłam

- To co , idziemy do domu?- zapytał Niall

- No raczej, robi się późno- odpowiedział mu Zayn.

***

Doszliśmy i był już wieczór.

- Pa- pożegnałam się z chłopakami i weszłam do środka.

Oni też poszli, tylko Zayn został z Dominiką na zewnątrz przed naszym domem.

-Fajnie było. - skomentował z uśmiechem

- No ba. Musimy to powtórzyć :D

- Ok. To narka- pożegnał się i powoli odchodził.

- Pa.

Nikki wypadły klucze na ziemię , więc już miała je podnieść, ale Zayn szybko do niej podszedł, schylił się, dał jej klucze i błyskawicznie złączył w pocałunku ich usta.

Gdy oderwał się od niej, zrobił tajemniczą, ale słodką minę .

- Narka - włożył ręce do kieszeni i poszedł

- Narka..-wykrztusiła i weszła do domu.

Nie pytałam jej o nic, bo byłam tak zmęczona, że już  spałam w swoim pokoju, a ona poszła spać do siebie

Nie estetycznie to wyszło, bo kopiowałam ten tekst z worda, no i zamiast brązowego tła jest białe...i dziwnie to wygląda ;p